Thursday, August 10, 2017

Birtakım Heyecanlar ve Planlar 🌻



Sonbaharın gelmesine az kaldığı için çok heyecanlıyım.Yaprakların sararmaya başlamasıyla içimi bir huzur kaplıyor.Kahveyi artık rahat rahat sıcak içmeye başlayabilirim,bot ve ince hırka kombiniyle yürüyüş yapabilirim,şehrin güzel fotoğraflarını çekebilirim,arkadaşlarımla favori kafemizde saatler geçirebilirim,evde pinekleyip yağmurlu havayı izleyebilirim...liste uzar gider.Heyecan dorukta yani! Bir ilkbahar çocuğu olarak bu düşüncelerim doğum tarihime ihanet mi acaba? Hem koç burcuyum hem de sonbahar sevdalısı! yis.

Bu hafta genel itibariyle (bu tamlamayı ilk kez kullandım) güzel ilerliyor.Hafta boyunca yüzmeye gittim hatta bugün 20 saniyelik soluklanmalarla 50dk serbest yüzüş yaptım.Kollarım ve bacaklarım hala yorgun ama kendimi hafif gururlu hissediyorum,küçük başarıları seviyorum.

Pazartesi günü yolcuyum.İnşallah kazasız belasız Osmaniye'ye gideceğiz.(Haritada yerini biliyorsanız bravo) Yol babama göre 19 annemin dediğine göre 21 :') Her türlü uzun anlayacağınız.Fakat benim için sorun değil araba yolculuklarını seviyorum.En önden aldık hem de biletleri karşıdan yolu görmek rahatlatıyor.Güzel ve uzuuun bir playlist yapmam lazım, zaten max yolculuğun ilk 4-5 saati kulaklıkla kalabiliyorum sonra sıkılıp başka şeylerle uğraşıyorum.Gece de uyumaya çalışırım,vakit geçip biter.

Osmaniye'de yapacak şeyler götürmem lazım.İnternetsiz eve giden bir ergen olarak canım fena sıkılır aksi takdirde.Kitap olarak İrfan Değirmenci'nin Bir Uyuyup Uyanalım'ını alacağım.Ya ben bu kitabı adam kendi fikirlerini yazdı falan diye aldım bir hikaye çıktı.Sevdim desem yalan olur..bir de aldığı kitabı bitirmeden kitap almama takıntısı olan biri olarak el mecbur bitireceğim.Belki ortalarına doğru güzelleşir,severim.Bir umuttur yaşatan insanı diye ben...Osmaniye'ye dair yapılacaklar listesi düşündüm,valla hepsi yeme içme..homini gırlat homini gırtlar nereye kadar!?


  • O bol mezeli Akdeniz lokantasında kebap ye!
  • ACILI ŞALGAMM iç (aşk)
  • Yer fıstığı depola
  • Mevsimiyse Kızılcık al!
  • Nişastasız buzlu bici bici iç-ye :')
  • Damdaki goruklar olmuşsa tuzlayıp mideye indir (ağzım sulandı)
Planlarım bu kadar hepsini yiyip içip geliyim benim için tamamdır *-*

Hayal kırıklığı yaşamaya çokça eğilimli biri olarak yine de beklentilerimi 0'ın altında tutarak gideceğim.Bu kafada olmak güvende hissettiriyor.Bir şey hakkında üzülecek olsam bile  ''biliyordum ki'' diyebiliyorum.Biraz kaygıdan biraz karakter biraz da karamsarlık tabi.

Memleketten döndükten sonra direkt tatile gideceğiz gibi gözüküyor.Yani Çanakkale'ye tam Sonbahar başlangıcında döneceğim ki bu sevindirici.Fakat sonrası üzücü,çünkü okullar...18 Eylül.

Zaten okulların açılacak olması yeterince saç baş yoldurucu iken bir de merkezdeki güzelim tarihi binalı okulumuz taa şehrin dışına taşınmış.Abimin dediğine göre bu bir proje.Okulları bir araya şehir dışına getiriyorlar.Mesela Fen Liseleri de öğrencilerin dışarıdan etkilenmemesi için hep şehir dışında yakınlardadır.Ama bana ne ya...dershaneye de başlayacağım, her sabah servis sonra otobüs sonra tekrar otobüs ve ev yapmak yorucu olacak.Ki bu da her sabah çok erken kalkmam demek.Ah bekleyemediler iki yılcık.İyi taraftan okulumuzun taşındığı yer ormanının içi gibi,belki güzel fotoğraflar çıkar,manzarası fena değildir...kendimi rahatlatıyorum...

Okul demişken şaka maka 11. sınıfa geçtim hatta hazırlık olmasaydı 12. sınıf yani lisenin son sınıfı oluyordum.Of ya, bu zamanlar hızlı geçer diyenlere inanmazdım ama cidden öyle.Resmen üniversite sınavı için çalışmaya başladım,artık bu konu bizzat beni alakadar ediyor.Sınav heyecanım yoktur ama emeklerimin boşa gitmesi düşüncesi korkunç.Şimdiden kendimi korkuyla yiyip bitirmemem lazım,son sınıfta bol bol yaşarım..depolansın.

Hedeflerimde kararlıyım,değişmediler.Hatta hukuk okuma isteğim arttı.Hakkında bilgi edindikçe,okudukça hevesleniyorum.Yapabileceğim işleri hayal ediyorum.Mesela şirket avukatı olmak çok cazip geliyor.Bir yandan da duruşmalara da girmek isterim.O işin en güzel tarafı zaten.Böyle şeyler düşlüyorum işte.Her şey bir an önce olsun istiyorum.Hemen hukuk okuyayım,yurt dışına çıkayım,dünyadaki istediğim bütün şehirleri göreyim,avukat olayım,işimde başarıyı yakalayayım,istediğim tarzda bir ev dekor edeyim.Hepsi bir çırpıda olsa keşke.Yine çalışarak yapabileceğim şeyler olması umut verici,imkansız hayaller değiller.Hatta hayalden çok hedef denebilir bile.

Bazı psikolojik bunalımlar da yaşadım tabi son zamanlarda.Bahsedesim yok.Çünkü bahsedersem kaygılar gerçeğe dönüşür gibi bir korku yaşıyorum.İçimde kalsınlar,elbet giderler(?)

Ben de gideyim o halde.



çok sevdim.





Friday, August 4, 2017

Boku Dake ga Inai Machi // Steins Gate - Animeler (Zamanda Yolculuk) ⌛


Animelerden bahsetmeyeli epey oldu.Son dönemde 3 tane anime bitirdim.İki tanesini çook beğendim ve ortak konularda olduklarından bir arada sizlerle paylaşmak istedim.

İki animenin de konusu başlıkta belirttiğim gibi zaman.Zaman konulu filmleri,animeleri vs. seviyorum çünkü zamanın varlığı,yolculuk yapılıp yapılamayacağı benim de merak ettiğim konular arasında.Üzerine yazılan teorileri okumak aşırı zevk veriyor,ben de kendi kendime bir şeyler üretiyorum.Mesela bence zaman diye bir şey yok,insanlar onu kontrol etmeye çalışarak aslında hayatımızın ne kadar kısa olduğunu ortaya çıkarıp dünyadaki verimliliği düşürdü.Bunun dışında bana kalırsa parelel evren de gerçek.Bunun benim için en büyük örneği bazen hatırladığımız çocukluk anılarını ailemize vs. anlattığımızda hiç yaşanmamış gibi tepki vermeleri.Oysaki eminim.Yani iki evren bazen çakışıyor ve ikisinin ortak olduğu noktalarda anılar da birbirine geçiyor (ZEKA) Kısacası iki animeyi de bu açıdan çok sevdim.Aynı zamanda ikisi de oldukça popüler seriler,seveni fazla.



Boku Dake Ga Inai Machi

Baş karakterimiz manga yazarı Satoru Fujinuma'nın zamanı geri sarıp kelebek etkilerini değiştirerek ölüm ve faciaları engelleyebilme gibi bir özelliği vardır.Bir gün kendisinin katil olacağı vahim bir olay yaşar.Kendini kurtarmak için zamanı geri sarar fakat çok öncelerine gidip Kayo Hinazuki'nin kaybolmasıyla başlayan çocuk cinayetlerinin yaşandığı ilkokul dönemine dönmüştür.Bunun sonucunda da kelebek etkisini değiştirip kendini gelecekteki katil rolünden kurtarmak için büyük bir işin üstesinden gelmeye çalışır.Gelecek onun ellerindedir.

Anime 12 bölümden oluşuyor ki bunu çok sevdim.İşler sakız gibi uzatılmamış.Her bölüm ayrı bir heyecanlı.Bir günde hiç durmadan bitirebilirsiniz.Bölüm sonu geldiği gibi ''şimdi ne olacak'' diye bir soru beliriyor zihninizde.Hikaye zekice düzenlenmiş ve çizimleri de oldukça tatlı.

Aynı zamanda bu hikayedeki gücün hayalini hepimiz kurmuşuzdur.Hani şimdiki aklımızla geçmişe dönme var ya tam olarak o işlenmiş.Fazla kafa yorduğunu söyleyemem,kolay kolay sıkılmazsınız.

Bu animeden öyle sevdiğim spesifik bir karakter çıkmadı.Genel olarak hepsinden hoşlandım.İlgimi çeken bir rol olmadı.

daha fazla bilgi: tık




Steins Gate

My Anime List'de popülerlikte 7. olan bu anime kesinlikte bir efsane.Konu,işleniş,hikaye ve karakterleri zekice hazırlanmış aynı zamanda oldukça orjinal.

Açıkçası konuyu nasıl anlatsam pek bilemedim.Spoiler verilebilmesi muhtemel.Şöyle ki Rintarou diye çılgın bir bilim adamımız var ve zamanda yolculuk yapılabilecek bir mikrodalga-telefon icat ediyor.Daha sonra SERN onu ve laboratuarındaki elemanlarının peşine düşüyor.Rintarou zamanda defalarca yolculuklar yaparak işleri düzeltmeye çalışmalıdır.Kısaca bu şekilde.

Diğer animeye göre oldukça karışık.Anlaması herkes için kolay olmayacak türde bir anime hele bilim kurgu vs. çok sevmiyorsanız sıkılırsınız.Fakat konu oldukça ilgi çekici.Rahat bir kafayla üst üste bölümler yerine tek tek izleyerek bitirilmeli.İşin eğlenceli kısmı olayları onlarla beraber çözmeye çalışmak.İlk 6-7 bölüm ne yalan söyliyim oldukça sıkıcı.Konuya direkt giriş yapılan,anlatılan bir anime değil.O yüzden tavsiyem sıkılmamak için indirmek yerine Türk Anime gibi sitelerden izleyin.Her bölümden sonra yorumları okumak çok daha anlaşılır ve eğlenceli kılıyor.



En sevdiğim karakter Kurisu Makise oldu.Hem başarılı,hem zeki,hem de çalışkan.Aynı zamanda da sempatik ve dostlarına sadık.Karakterini ve çizimlerini çok sevdim.



Moeka Kiryuu karakterini de çok sevdim.Fakat ondan bahsedersem fena halde spoiler olur :'D


Baş karakterimizin bu kahkahasını da sık sık duyacaksınız :'))



İyi seyirler.




Sunday, July 30, 2017

Yaz Geçip Giderken: Birtakım Hisler ve Denemeye Devam Etmek ☕


Ne zamandır haftanın güncesi yazmadım.Anlatmak istediklerim birikti.Demli çay eşliğinde,spotify'dan bir şeyler dinleyerek sakin sakin yazacağım.Hadi bakiyim.

 Yaz tatili beklediğimden yorucu geçiyor.Bu hafta ders konusunda çok bir şey yapmadım.Bazen bir rahatlama geliyor diyorum ki daha çok çalışacağım günler olacak zaten...sonra bir yanım diyor ki ''işte o günlerde çok çalışmamak için şimdi çalış'' sonra diğeri cevap veriyor..benimse bu anlarda tek yaptığım möl möl oturmak oluyor.

Her şeyi aynı anda yapmaya çalıştığımın farkındayım.Bence bu bir koç burcu özelliği,aşırı spesifik bir özellik hem de.Her şeye bir hışımla başlayıp yarıda bırakıyorum.Mesela bu yaz başında ne güzel Japonca çalışıyordum,şimdi Japonca eşyalarımın üstü tozlu..düşünün.Gerçi normal derslerim işin içine girince onu geri plana attım ama atmak da istemiyorum.Her işimi aynı anda aynı öz veriyle yapmak istiyorum,her şey en iyisinde olsun istiyorum.Bu beni yıpratıyor,strese sokuyor.Hayır bir de ben anında hırsa gelen bir tip değilim.Hiç tarzım değildir.Ama biraz o hırs türünden de lazım galiba.Benim hırs şu şekilde..elimden gelenin en iyisiyle yarışmak.Yani dün ne yaptıysam haftaya onun üstüne çıkabilmeliyim,bu kadar.

instagram:hopefulsalad


Just Keep Trying

Sadece Denemeye Devam Et

Instagram biom'da da yazan bu sözü çok seviyorum,fazlasıyla seviyorum.Tam beni yansıtıyor.Sürekli bir şeyler için çaba içindeyim.Hiç sorun yoksa iç dünyamdan oluşturup ona sarıyorum.Sonu yok.Bu çaba içinde de hep deniyorum..sadece deniyorum.Eğer gerçekten denediğime inanıyorsam da sonuçları için kendime karşı nazik oluyorum.

''Tamam sadece denedin,elinden geleni yaptın; rahatla.''

Ağustos ortası gibi memlekete gideceğiz annemle.Heyecanlıyım ve merak ediyorum.En son 4 yıl önce gittim.Eskiden her yıl dedeme bakmaya gidiyorduk.Sonraları benim teog falan başladı gitmedim.Şimdi ilk defa kendimi bildiğim,karakterimin oluştuğu bir yaşta göreceğim oraları.En önemlisi Adana kebap,yer fıstığı yiyeceğim! Şalgam içeceğim! Sabahları seyyar satıcından pekmezli simit alacağım! Sırf 1 hafta bunları yapabilmek için bile gidebilirim.Yalnız otobüs yolcuğu 20 saat kadar...zor olacak.Yine de Çanakkale'den uzaklaşmak iyi olacak.Orada internet de yok.Detox(!)

Bu aralar bolca şarkı dinliyorum.Her türden..en alakasızları art arda hem de.Mesela Aleyna Tilki'nin son şarkısını dinliyorum.Evet itiraf ettim.Ama napiyim çok hoş melodisi.Sonra Grup Yorum - Sevda Türküsünü dinliyorum.Önceleri annem Türkü dinlerken saçma bulurdum.Demek ki büyüdükçe insanın hoşuna gitmeye başlıyor.Hatta şey triplerine girebiliyorsun ''ne varsa türkülerimizde var!''
Un Jour diye bir Fransızca şarkı keşfettim Aslı İnandık sayesinde,ona da takmış durumdayım.Fransızca şarkılarda tatlı bir dil ama konuşma dili kulağıma kaba geliyor.Yine de Farklı dillerden,yörelerden şarkılar dinlemek insanın dünyada yaşadığını ve bu dünyaya ait olduğu hissettiriyor.En azından bendeki etkisi bu.

Aa bakın neyi atladım..gözüm enfeksiyon kaptı.Sağ tarafın köşesi,oranın adını bilmiyorum,şişti.Doktor damla ve krem verdi bir hafta uyguladım kayboldu çok şükür.İşte bu sebepten yüzmeye bütün hafta gitmedim.Belki de oradan kaptım bilmiyorum.Zaten alerji zıkımı yüzünden durmadan bir şeyler yaşıyorum,şaşırmadık ailecek.

Yarın yüzmeye gideceğim ama o kadar üşeniyorum ki anlatamam.Her günüm bir diğerinin tekrarı gibi hissedince kendimi kapana kısılmış gibi hissediyorum.Bir yerden delik açıp nefes alasım geliyor.Her şeyi bi erteleme,iptal etme isteği.Dayanılmaz omuz ağrılarıma da iyi geldiği için aksatmamak istiyorum hem de vücudumu sıkılaştırıyor.Aynada fark ettim ki omuzlarım bir hayli genişlemiş,sevindirici.Sıra göbekçiği eritmede.Tabi onun için bir de yediklere dikkat etmek lazım..bende bu aralar 0 o.Bizimkilerle Özgürlük Parkına çıktık,hazır gıdaları mideye indirdim.Sonra bir pişmanlık tabi..ardından gelen ''amaan ya'' sonrasında yine gelen pişmanlık.DRAMANIL.

Her neyse susuyorum alttaki paragraftan sonra.

Japonca çalışacağım biraz.Hatırlamam gereken şeyler var.Kanji mi baksam dil bilgisi mi karar veremedim.En kötü karar bile kararsızlıktan iyi deyip birini ele alacağım.Kolay gelsin bana!


Sinir sistemleriniz bozulmadığı,kendinizi nedensizce mutlu hissedeceğiniz haftalar dilerim.


Çav!




Thursday, July 27, 2017

Gett: The Trial of Viviane Amsalem - Film


Dün gece izlediğim bu muazzam sanat filminin yazısını bir an önce yazmak istedim.

Daha önceleri de bahsettiğim gibi monoton,bol diyaloglu filmleri izlemeyi seviyorum.Fakat (sanırsam) daha önce hiç bu kadar monotonunu izlememiştim.Film tek bir mekanda geçiyor.Sanat filmi olduğundan olsa gerek bolca diyalog ve dikkat çekilmek istenen ayrıntılar var.Yine de izlerken yorulmuyorsunuz,akıp gidiyor.

Film İsrailde şeri bir mahkemedeki boşanma davasını anlatıyor.İşin içinde avukatlık olunca bir tık daha dikkatimi çekti,mutlaka bakmam lazım dedim.Viviane Amsalem defalarca kez mahkemeye gelerek kocasından boşanmak ister.Fakat mahkeme dini olunca erkeğin sözü kadından daha da önemlidir.Yıllarca mahkemeye avukatı Carmel ile gelmesine rağmen bir türlü kocasını ikna edemez.İşte film bu adaletsiz hukukun ezdiği bir kadın olan Viviane Amsalem'in mücadelesini anlatıyor.

İki saat boyunca dönem dönem devam eden bir boşanma davasına tanıklık ederken dikkat edip üzerinde düşünebileceğiniz birçok nokta oluyor.

Öncelikle şunu dibine kadar anlıyorsunuz ki dinin adalete karışması büyük bir yanlıştır.Çünkü din kişilerin özgür inancına dayalıdır.Yani insana özeldir.Mahkeme denilen yargılanma yeri bir dine mensup olamaz,tarafsız olmalıdır.Duyguları yoktur,inanma yetisi olamaz.

Diğer bir şey ki bu filmin yorumlarında çokça tartışılmış.Kadının tek tanrılı dinlerde geri plana atılması.Bunu kendi dinim adına şu şekilde düşündüm.Allah hepimizi yaratırken eşit tutup aynı şekilde can verdi.Kuran'ın indirildiği zamanki toplumla şuanki toplum aynı değil.Kadınların diri diri gömüldüğü bir kavime verilen öğütle kadınların daha özgür olduğu bir yere gelen öğütler aynı şekilde mi yorumlanmalı? Günümüzde inandığım yegane şey şudur ki kadınlar sokakta,okulda,iş yerlerinde erkeklerle eşit haklara sahiptir.Bitti,net.

Film boyunca sinirleriniz geriliyor.Viviane'nin boşanmak istediği kocası Elisha'ya nefretle bakarken buluyorsunuz kendinizi.Yeter diyorsunuz,kadın seni sevmiyor be adam!

Yine günümüze dönersek Türkiye'de de boşanma davalarında kağıt üstünde eşitlik olmasına rağmen kadınların hakları ne derece korunuyor tartışılır.Sırf ailesi ayakta dursun diye sevmediği adamlarla yaşamak zorunda olan milyonlarca kadın var.Boşanma lafını geçirdi diye katledilenler,şiddet görenler var.Ne yazık ki leş zihniyetler hukuku çiğniyor ve devlet buna seyirci kalıyor.Çünkü sesi çıktı diye öldürülen,özgür olmak isteyen bir kadın.Bütün devletlerin,eril toplumların korkulu rüyası.

Filmde çok güzel bir replik yakalayınca hemen ss aldım!


Gerçekten de öyle değil mi?



Filmden sahneler:


Yargıçlar(!)


Viviane ve avukatı Carmel.İkisi de mükemmel bir oyunculuk sergilemiş.Hayran kaldım.


Gözlerimin dolduğu sahneler.


Herkes izlemeli diyebileceğim tarzda bir film değil.Monotonluktan,bol diyalogdan ve oyuncuların yeteneklerini konuştukları filmleri seviyorsanız bunu da beğeneceksiniz.


İyi seyirler.


Imbd: 7,7/10







Sunday, July 23, 2017

Blog Yazmaya Başlamak İsteyenlere Tavsiyeler 📝


İki yıllık tecrübemden ve gördüğüm şeylerden yola çıkarak ''ya ben de mi blog açsam'' diyenlere nacizane bir şeyler tavsiye etmek istedim.Olabildiğince doğal ve dürüst olacağım!!





  • Blog yazmaktaki amacınız para kazanmak,geniş kitlelere ulaşmak olmasın.Tabi bunu gerçekleştirebilirsiniz ama direkt bu amaçla başlamak yazarkenki içtenliğinizi yok eder.Eskisi kadar blog okuyan yok.Herkes youtubelara kanat açtı.Bir avuç insanın sizi okumasından mutlu olmayı bilmelisiniz,en önemlisi de yazmayı sevmelisiniz (ee yani.)


  • Türkçeyi doğru kullanın.Aslında bu net bir kural değil.Ben de hatalar yapıyorum,başka dillere kayıyorum.Fakat aynı zamanda bir okuyucu olarak blog yazarında aradığım ilk şey yazanın düzgün,anlamlı cümleler kurabiliyor oluşu.Aksi takdirde yazıya dair bütün ilgim bitiyor.Hop sekmeden çıkıyorum.




  • İçerik de önemli tabi.Açıkçası blog yazmaktaki ilk amacım kendime uğraşacak bir şeyler bulmaktı.Bu yüzden direkt içeriği ''ben'' yaptım.Sevdiğim her şey aynı zamanda bloğumun da içeriği.İlgilendiğiniz şeyleri düşünün ve gerçekten iyi olduğunuzu hissettiğiniz şeyler hakkında yazın.Böylece kelimeleriniz,anlatımlarınız çok daha özgün olacaktır.




  • Blog tasarımı zor fakat mühim.Ben bu iki yılda (evet çok uğraşamadım) anca bu hale getirebildim.Bazıları çok güzel şeyler başarıyor ama ben bilgisayar dilinden pek anlamıyorum.Bunun için biraz da üşengecim.Size tavsiyem kendinizi en iyi ifade edebileceğiniz blog tasarımını oluşturun.Bloğunuzun kendine ait renkleri ve içeriğini yansıtan etiketi olsun.Bunun için sağlam bir araştırma ve beyin fırtınası yapmalısınız.İhtiyaç olursa yardım edecek birileri de bulun derim.



  • Arkadaş edinmeye bakın,yorum yazmaktan ve gelen yorumlarınıza cevap vermekten çekinmeyin.Blog ortamındaki en güzel şeylerden biri bu olsa gerek.Az insan,boool huzur ve entelektüel paylaşım.Mesela ben yorum geldiğini görünce çok seviniyorum.Hatta kimler yazmıştır tahmin bile ediyorum :') Güzeeel bir his.



  • Yazı konseptleri belirleyin.Bu bir bloğu en farklı yapan şey.Kendinize yazacak başlıklar oluşturun.Örneğin günlük yaşamınız hakkında yazmak istiyorsanız her çarşamba ''hafta ortası'' diye bir konsept belirleyebilirsiniz.Ya da benim gibi her hafta sonu bütün haftayı anlatabilirsiniz.Bu şekilde bloğunuzun bir düzeni olur,yazı yazma aralığınız açılmaz ve aktif kalırsınız.


  • Güzel fotoğraflar.Bu da dikkat etmek gereken şeylerden biri.Eğer bir konu hakkında yazıyorsunuz misal yemekler.En güzel fotoğrafları yakalamaya çalışın,arka planlar oluşturun.Mükemmel bir fotoğraf makinesine gerek yok,photosop ile ışık azaltma gibi küçük hilelerle daha net bir fotoğraf elde edebilirsiniz.Ben genellikle ''fotor'' adlı editleme programını kullanıyorum.Mutlaka göz atın,iş görür.



  • Yazma rutini oluşturun.Blog yazarken yanınıza bir bardak kahve,çay,su ya da ne istersiniz onu alın.Oluşturduğunuz playlist'i dinleyin...Bu tarz basit ama etkili rutinler yazma yolunda size motivasyon sağlayacaktır.Ortaya gerçekten bir yaratıcılık koyduğunuzu hissettirecektir.



  • Hemen pes etmeyin.Yorum gelmeyen,az okunan;emek verdiğim,beklentimin olduğu birçok yazım var.Aynı zamanda pek gayret ederek yazmadığım Bornova yazım gibi yazılar da çok okundu.Beklentiler her zaman gerçekleşmez.Yazmak dünyanın en güzel şeylerinden biri.İlk önce kendinizi mutlu etmek için yapın bunu.Blog yazmak ne tam zamanlı bir iş olabilir ne de başka bir şey.Yazmayı,paylaşmayı seven insanların oluşturduğu tatlı bir komüniteden ibaret.Tadını çıkarın.




BONUS: Blog ismi de içerik ve dili kullanmak kadar önemli.Farklı blog başlıkları eminim herkesin dikkatini çeker ve bir kez de olsa girip göz atmak ister.Kendinizi en iyi ifade eden,konseptinize uyan bir blog ismi bulun.Bu süreç oldukça eğlenceli,sonunda en güzelini bulacağınıza inanıyorum.



Başarılaaaar!




Tuesday, July 18, 2017

Orlando - Virginia Woolf // Kitap ☕


Sonunda kitap okumayı başarabildim!


Yazın kitap okuyabilenlere hayranım çünkü asla yapamıyorum.257 sayfalık bu kitabı yaklaşık 2 ayda bitirdim (shame on youuuuuu)

Virginia Woolf sevdamdan vazgeçemeyip 3. bir kitabını daha tecrübe etmiş oldum.Okuduğum kitapları sırasıyla Kendine Ait Bir Oda ve Mrs. Dalloway.

Orlando okuduğum önceki kitaplara göre daha fazla olay barındırıyordu.Hatta sanırsam yazarın olayların üzerinde bu derece durduğu tek kitabı.

Konusu yine yazıldığı döneme göre düşünürsek oldukça farklı,yenilikçi ve ilgi çekici.Orlando aslında sahte bir biyografidir.Kitap biseksüel yazar Vita Sackville-West için yazılmıştır.16.Yüzyılda doğan Orlando 30 yaşına geldiğinde bir gece büyülü bir şekilde cinsiyet değiştirir ve hayatının geri kalanına kadın olarak devam eder.Bu esnada İstanbul'da elçilik de yapmaktadır.Kitapta Türkiye'den oldukça bahsediliyor.Zamanın İstanbul'u Bursa'sı gözünüzde canlanıyor.Bu açıdan nedense bir gururlandım.Sevdiğim bir yazarın taa o zamanlarda ülkemden bahsetmiş,kitabında yer vermiş olması sevindirdi...her neyse konuya dönelim...daha sonra Orlando tekrar Londraya döner fakat artık toplum yapısıyla ve kendisiyle iç çatışmalar yaşamaya başlar.Aşkla ilgili sorgulamalar yapar.İşte bu bölümler tamamen Virgiana Woolf'un kaleminin en güzel yerleri.Diğer kitaplarını okuduysanız asla yabancılık çekmeden akıcı bir şekilde ilerleyecek ve eminim ki bol bol altını çizecek cümle bulacaksınız.

Alıntılara geçmeden önce dikkatimi çeken bir şeyden bahsetmek istiyorum.Virginia Woolf İngiliz bir yazar ve bu kitap da da tarihi detaylara,eleştrilere yer verilmiş.Ben İngiliz devletlerin çoğu faaliyetinden nefret etsem de; tarih yazmak,yorumlamak konusunda kendilerini oldukça beğeniyorum.Tudor dizisini izleyenler bilir.Krallarının kraliçelerinin af edersiniz yedikleri her boku çok açık bir şekilde perdeye taşıyıp bunu bile gururla taşıyabiliyorlar.Bu açıdan İngiliz Tarihi hakkında bir şeyler okumayı oldukça seviyorum.

Alıntılarıma geçelim:

''...kimsenin olmadığı yerleri,geniş manzaraları,kendini sonsuza,sonsuza,sonsuza kadar yalnız hissetmeyi seviyordu.''

''Bazı haftalar onun yaşına bir asır ekliyordu,bazılarıysa olsa olsa üç saniye.....Aslında,insan hayatının uzunluğunu tahmin etme yeteneğimiz yok,çünkü o hayatın asırlar kadar uzun olduğunu söyler söylemez bir gül yaprağının yere düşmesinden daha kısa sürdüğünü hatırlatıyor bize.''


''Hayaller dünya için neyse hayaller de insan ruhu için odur.''


''İnsan belki de ancak göremediği bir şeye tümüyle inanabilir.''

''Önemsiz ayrıntılar gibi görünseler de,giysilerin bizi sıcak tutmak dışında daha önemli görevleri olduğu söylenir.Bizim dünya görüşümüzü de dünyanın bize bakışını da değiştirirler.''


''Her insan ruhunda bir cinsten öbürüne gidip gelir ve çoğunlukla sadece giysiler kadına ya da erkeğe benzetir kişiyi,oysa yüzeyin altındaki cinsiyet üstündekinin tam tersidir.''


Favorim:

''Hayat bir düştür.Uyanmak bizi öldürür.''


Bu kitap da fark ettiğim bir şey de Virginia Woolf ruhsal sorunlarını kitabında sarf ettiği cümlelerle açık bir şekilde yansıtıyor.Fakat bu sizi boğmuyor.Tam tersine galiba onun kitaplarını sevme sebebim kendimi yakın hissedebilmem.Hani en yakın arkadaşınızla aranızda bir espri olur ve sadece siz anlarsınız ya ben de okurken öyle hissediyorum.Onun dilinden anlıyorum.

Kitabı uzun bir süre sonra bitirince sanki o dönemden geri dönmüş ve çiçekli çay fincanımla bir başıma kalmış gibi hissettim.Karar verdim artık kitaplar hakkında mutlaka okuyun tarzında öneri vermeyeceğim.Herkesin çay zevki gibi kitap zevki de bambaşka.Benim kafadansanız okuyun,Virgina ile saat öğleden sonra beş sularında buluşun,seversiniz.

Orlando İngiltereye döndüğünde.

(Kitaptaki fotoğraflar şair Victoria Sackville-West'e ait.)



Benim okuduğum basım.

(Kitaplarını bu yayınevinden alarak biriktiriyorum)



Sunday, July 9, 2017

Küçük Joe ile Buluşma 🌜 ve Yoğun Bir Hafta ☕


Evet...bu yaşandı!



''Blogspot'a'' dedik!


iyi geceler küçük joe: tık

Hafta çok yoğun geçti.Yüzmeye iki gün gidebilmeme rağmen her gün saat 10'da uyanmak uyku düzenimi altüst etti.Alerjim gözlerime geldi sürekli kanlanıp duruyor.Hatta bu sabah uyandığımda gözümü açamadım acıdan..buna çare bulmam lazım.Çay pansumanları da yeterli gelmiyor artık.Her neyse ders çalışmak da iyi gitti.Konu tekrarı yapmayı beceremedim yine ve yine.Bu güzel güneşli havalarda çalışma masasında konu tekrarı yapmak..ıyyy.Test çözdüm,bozmadım,gururluyum.

Küçük joe, iki ay önce kadar Çanakkale planlarından bahsettiğinde çok heyecanlamıştım.İnanmıyorum dedim, yoksa geliyormuğğ! Sonra koro seçmelerine girdi, önce yedek oldu galiba sonra hop seçildi!!! İlk duyduğumda hem çok mutlu oldum hem de heyecanlandım.Daha önce en yakın arkadaşlarımı sanaldan edinmiş sonra da gerçekte buluşmuş biri olarak tecrübeliydim.Fakat k.joe ile buluşmak daha farklı olacaktı.Çünkü ikimiz de birbirimizin yazılarını kaçırmadan okuyan,yorumlaşan iki insanız.Neredeyse çoğu görüşümüzü ve iç dünyamızı biliyoruz.Böyle bir insanla buluşmak çok daha özel ve heyecanlı değil mi?? öyleydi!

Salı günü koroların sokak konseri vardı.Kordonda basket sahasında gerçekleşti.Her zaman oturup bir şeyler izlediğim,zaman geçirdiğim yerde bu sefer küçük joe'yu izleyecektim..ilk görüşmemiz konserden önce gerçekleşti.Karanlıktı, yüzünü pek görememe rağmen heyecandan ölecektim.Annemin yanımda olması mükemmel oldu çünkü ben pek konuşamadım.Bakakaldım.İkimiz de şapşal şapşal sırıttık.Sonra annem ''çok pozitif elektrik aldım'' diye mesaj attı bana.Daha bi mutlu oldum.

Koro konserleri de muazzamdı.Çeşitli korolar,her yaştan insan çıkıp farklı tonlardan muhteşem ezgiler oluşturdu.Maalesef joe'nun korosu en sona kaldı.Popom uyuştu tabi ama kalkarsam yerim kapılacağından inat ettim oturdum...o sahneye çıkarken heyecanlandım,o gün yalnız olmadığı için sevindim ayrıca onun adına gururlandım!!

Cuma günü de bir şeyler içmek için kararlaştırdık.Tek boş günleri oymuş,programları çok yoğundu.Bu sefer daha az heyecanlıydım çünkü beklediğimden çok daha iyi biriyle karşılaştığımdan kendimi rahat hissediyordum.

Birer limonata içtikten sonra Özgürlük Parkına çıktık,küçük çaplı bir piknik yaptık.Her şeyden konuştuk.İşler,hayat,blog alemi,bloggerlar,hayaller,planlar,ilişkiler,Çanakkale,İstanbul,ülkede olan olaylar,geçmiş gelecek...kahveyi de andık <3 bla bla bla xo Utangaç olmayı beklerken gezeve olduverdim.Anlattıkça anlatasım geldi.

Küçük joe her şeyden önce çok kibar ve duygusal biri.Konuşurken telefonuna bakacağında bile ''özür dilerim bir saniye'' dedi.Ne kadar küçük ama özel bir hareket.Doğaldı,belki bloğuna yansımasa da komikti,bol bol güldük..Hayattaki kelebek etkisi bir kez daha isabetli oldu.Onun bloğunu keşfettim,yazılarını okudum,yorum attım,o benim bloğa geldi ve bir nevi blog arkadaşı olduk.Çanakkale için koro seçmelerine girdi,çok çalıştı ve kazandı.Ve sonunda da buluştuk! Asla unutmayacağım bir gün oldu.Her şeyiyle çook güzeldi.İyi ki tanımışım seni iyi kiii!

P.S: O fransız deyimli sözü hayatımla boyunca unutmayacağım,tekrar teşekkür ederim.

P.S.S: Bahsettiği kadar diyet yapmaya ihtiyacı yok ve çoook daha genç görünüyor!

P.S.S.S: Tekrar bekleriiiim 🌈


Korolarının da simgesi olan kargalar parkta etrafımızı sardı.Evet biz iki dramasever hemen anlamlar yükledik ve fotoğraf çektik.Orada olmalarının başka bir sebebi olamazdııı!